درونگرایی و انزواطلبی از دیگر موانع خودسازی و کمال انسان تلقی میشود؛ زیرا اسلام، دینی اجتماعی است و با درونگرایی و انزواطلبی روانشناختی سازگاری ندارد، دین اسلام در پی آموزشوپرورش شخصیتهای برونگرا و تأثیرگذار اجتماعی است، اسلام میخواهد انسان کامل ولی و خلیفه خدا در زمین و امام و رهبر اجتماعی تربیت کند، چنین انسانی هرگز جامعه گریز، منزوی و درونگرای اجتماعی نخواهد بود.
بله در اسلام عزلت اختیاری، آنهم به صورت موقت و صرفاً به منظور آمادگی برای حضور در جامعه وجود دارد، اما این به معنای پذیرش و تأیید اختلال درونگرایی روانشناختی نیست.
درونگرا بودن روانشناختی و شخصیتی، اختلالی است که میتواند مانع پیشرفت و رشد انسان در جامعه شود و اصولاً یک انسان درونگرا، قادر نخواهد بود به یک عنصر اجتماعی تأثیرگذار تبدیل شود.
No comment