آرزوهای صنفی انسانها در زندگی بسیار متنوع و متکثر است. برخی از افراد آرزو دارند دکتر یا مهندس شوند، برخی به سخنرانی و مداحی و تبلیغ دین علاقهمند هستند، برخی به کارمند یا کارگر شدن بسنده میکنند، عدهای شوق دانشپژوهی و دانشمند و مخترع شدن را در سر میپرورانند، دستهای دوست دارند خلبان هواپیما شوند و پرواز کنند، افرادی هم ذوق هنری آنان را به سوی هنرپیشگی سوق میدهد و آرزو دارند بازیگر، خواننده یا کارگردان مشهوری باشند، عدهای تاجر پیشگی را دوست دارند، آرزوی گروهی این است که تولید کنند و کارآفرین باشند، برخی شغل رانندگی را میپسندند، بنا و آهنگر و معمار ساختمانی هم شغل خود را دوست دارد، بسیاری آینده و موفقیت خود را در این میدانند که روانشناس یا جامعهشناس یا معلم و استاد با سواد و کارآزمودهای باشند، افرادی هم تلاش میکنند تا به جایگاه مجتهد یا قاضی دست یابند، کسانی که در خویش استعداد ریاست و مدیریت حس میکنند، داوطلب نمایندگی مجالس ملی میشوند و دوست دارند تا سرحد مدیریت کلان کشوری و حتی رئیسجمهور شدن پیش بروند، این امور و مانند آن، ضمن اینکه جنبه شغلی و تأمین معیشت به خود میگیرند، آرزوهای صنفی افراد جامعه را شکل میدهند و آدمیان را به تلاش و تکاپوی فردی و اجتماعی وامیدارند.
No comment